Iedereen die in een studentenstad woont en wel eens laat in bed zit, krijg ze te zien: dronken studenten. Gisterenavond werd ik – in een nochtans niet zo’n druk bevolkt gedeelte van Leuven – opnieuw geconfronteerd met een wel erg zwaar geval. Een jongen kon echt in de verste verte niet meer rechtop lopen. Naast hem liepen twee studenten die duidelijk in veel betere conditie waren.

De dronkelap ging een straat in en de andere twee moesten duidelijk een andere richting uit. Even kon ik op hun gezicht de vertwijfeling zien. Het was duidelijk dat de dronkelap niet alleen thuis zou raken. Een van de twee studenten maakte heel snel en kordaat een beslissing. Hij ging zijn eigen weg. De andere deed het tegenovergestelde en ging de dronken student achterna.

Iedereen die ooit op stap geweest is met iemand die dronken was, weet dat het helemaal niet leuk is om te zorgen voor mensen die zat zijn. Ze zijn vervelend, lastig en durven nogal wel eens overgeven. Toch was ik onder de indruk van de keuze van de laatste student. Ondanks dat hij er zichtbaar niet zo’n zin in had, koos hij er toch voor om zorg te dragen voor zijn vriend – terwijl die uiteraard door zijn eigen toedoen dronken was.

Heel veel van wat in de wereld om ons heen gebeurt is niet mooi en prettig. Vaak hebben we geen zin om zorg te dragen voor de mensen om ons heen. Zeker niet als ze in een slechte positie zitten door hun eigen toedoen (ik denk naast dronkelappen aan drugsmisbruikers, gevangenen, sommige armen, sommige uitgestotenen …). We kunnen echter naar het voorbeeld van Jezus kijken die omging met al die mensen waarvan de meeste anderen ze niet waardig vonden om aandacht te geven.

Overdenkingen:

  • Heb jij al ooit gezorgd voor iemand uit jouw omgeving die eigenlijk geen aandacht verdiende op dat moment?
  • Wie zijn die mensen uit jouw omgeving waar niemand bij wil blijven?
  • Hoe kunnen wij als Ichtus aandacht hebben voor deze mensen?