Schokkend…!

Veel meer woorden zijn er niet nodig om de gebeurtenissen in Kiewit te beschrijven. De cijfers momenteel zijn, 5 doden, 8 zwaargewonden en nog een 100 tal andere gewonden.

 

Een vraag die we ons vaak stellen bij het horen of zien van iets dergelijks is waar is God? Als God bestaat, hoe kan hij dan dit lijden toestaan?

Het laatste jaar heb ik al heel vaak stil gestaan bij het onrecht en het lijden in deze wereld. Mijn besluit is dat enkel het christelijk wereldbeeld hier een antwoord op geeft. Een boek dat me enorm heeft geholpen in het nadenken hierover is ‘How long, O Lord? Reflections on suffering and evil‘ van D.A. Carson.

Natuurlijk zijn er veel variaties van atheïsme en een mechanistisch wereldbeeld, maar uiteindelijk bieden ze geen antwoord op het lijden. Het lost het probleem op door te zeggen dat kwaad er niet is.

“If there is no God and no criterion of goodness outside the universe itself; if all that happens is simply the wastage of evolution, the chance bumping of atomic and subatomic particles, what rational person should feel any outrage before ostensible ‘evil’ at all?(2006, p. 27)

In een deïstisch wereldbeeld (zoals jodendom en de islam) is God TE groot om zich bezig te houden met kleine zaken zoals menselijk lijden.

Ook het pantheïsme (hindoeïsme en new age beweging) relativeert lijden.

“The anguish of Job is senseless; the starkest cry of all, “my God, My God! Why have you forsaken me?” is nothing more than desperate proof of immaturity that refuses to accept things as they are.”(2006, p. 31)

En ook in het christelijk wereldbeeld passen we ons beeld van God vaak aan zodat we het toch maar kunnen stroken met het lijden in de wereld. We zeggen dat God wel almachtig is, maar zijn almacht heeft beperkt en daarom niet kan ingrijpen. Een tweede argument is zeggen dat God de mens volledig vrij heeft gemaakt. We kunnen zelf onze keuzes maken en daarom kan God niet ingrijpen. En het derde argument die  volgens Carson het zwakste is, is dat we maar een begrip kunnen hebben van goedheid als we een begrip hebben van kwaadheid.

“The idea is that for human beings to become what they ought to be, they must make choices, face hurts, cope with suffering, taste evil, and then turn away from it. The justification of evil then largely lies in the assumption that the end justifies the means.”(2006, p. 34)

 

Maar als we weer teruggaan naar pukkelpop dan bieden als deze antwoorden geen echte hulp op het lijden waar de familie en vrienden van de slachtoffers nu mee te kampen hebben. Er is ook geen antwoord te vinden op de reden van specifieke gevallen van lijden in de Bijbel. Maar wat we wel kunnen vinden is dat Jezus niet verbaasd is over het onrecht in deze wereld, niet verbaasd is over de oorlog die plaatsvind. Een vraag die Carson zich terecht stelt is hoe wij er bij komen dat we beter verdienen? Is niet alles wat er gebeurt van goede dingen Gods genade? Heeft God niet zijn enige zoon naar deze aarde gestuurd om te lijden voor ons? God ontkent het lijden niet. Doorheen heel de Bijbel kun je een boodschap van hoop lezen. God haat onrecht in al zijn vormen: armoede, onderdrukking, mensenhandel… en één van de mooiste teksten die ik afgelopen periode bestudeerde vind ik Op. 7:16-17

“16 Dan zullen ze geen honger meer lijden en geen dorst, de zon zal hen niet meer steken, de hitte hen niet bevangen. 17 Want het lam midden voor de troon zal hen hoeden, hen naar de waterbronnen van het leven brengen. En God zal alle tranen uit hun ogen wissen.” (NBV)

Op de World Assembly sprak Sabine Kalthoff hierover en wat me diep raakte, en waar ik nog nooit eerder over nagedacht had is de laatste zin. God zal alle tranen uit hun ogen wissen! Er staat niet dat ze al hun lijden vergeten waren en alleen maar blij waren. God negeert en verwerpt het lijden niet, maar hij biedt troost en hoop aan. Een troost die geen enkele andere godheid/godsdienst/wereldbeeld biedt.