De wereldgeschiedenis kent machtige momenten: de eerste maanlanding, de Franse Revolutie, de landing van de geallieerden in Normandië, de zeven wereldwonderen en noem maar op. Als men mij vraagt naar het grootste moment uit de geschiedenis dan antwoord ik steevast: Pasen. Dát is het glorieuze moment uit onze wereldgeschiedenis waarop Jezus Christus opstond uit de dood.

 

De betekenis van de allereerste Paasdag is grootser dan het lijkt voor veel mensen vandaag, maar ook voor degenen die het tweeduizend jaar geleden werkelijk meemaakten. Pasen – het belangrijkste christelijke feest! – is het moment waarop we onder de indruk mogen komen van de enorme rijkdom van het Evangelie.

 

Het gelovige Joodse volk volgde hun Rabbi op de voet naar Jeruzalem waar ze het Pesachfeest zouden vieren. Toen ze Jezus met palmtakken Jeruzalem binnenwuifden, dachten ze ongetwijfeld dat Hij op een wit paard een leger zou verzamelen om de Romeinse overheerser de hoofdstad uit te zetten, maar… het liep anders! Hij kwam nederig de stad binnen op een ezeltje en Hij werd onterecht aangeklaagd en voor de Romeinse rechter geplaatst. Ze dachten dat Hij koning zou worden, maar Hij werd vernederd door een doornenkroon en zweepslagen na een oneerlijk proces. Hij kreeg een zware balk op zijn rug op weg naar de plaats waar Hij gekruisigd werd. Deze Messias waarvan men dacht dat Hij een eeuwigdurend koninkrijk zou vestigen stierf. Het leek dus allemaal te eindigen in mineur…

 

De gelovigen zagen alle hoop verdwijnen toen hun Rabbi door de machtshebbers de doodstraf kreeg. Al hun moed zonk de schoenen in toen Hij – nadat Hij zijn beulen vergaf – Zijn laatste adem uitblies na pijnlijke uren aan het kruis gehangen te hebben. God leidde het gebeuren echter tot een climax! De talrijke ooggetuigenverslagen getuigen – en ik zie geen reden om te twijfelen aan de integriteit van de Evangeliën – dat Jezus Christus op de derde dag lichamelijk opstond uit de dood en verscheen aan honderden gelovigen. De Zoon van God overwon de macht van de dood door Zijn Opstanding.

 

Vroeger was ik ongelovig, maar toen ik tien jaar geleden voor het eerst uit nieuwsgierigheid het Nieuwe Testament las, werd ik gegrepen door het leven en onderricht van Jezus Christus. Ik ontdekte – door het lezen van de Schrift – in de Evangeliën de rijkdom van vergeving, genade en verzoening die God geeft door het lijden, de kruisiging en Verrijzenis van Christus uit de dood. In Februari overleed mijn grootmoeder. Met Pasen herdenk ik steeds de overledenen en dit jaar in het bijzonder mijn grootmoeder. Pasen is in heel de kerkgeschiedenis immers het moment geweest waarop we mogen beseffen dat door de Opstanding van Christus, de gelovigen na het laatste oordeel mee zullen opstaan en eeuwig leven op een Nieuwe Aarde waar gerechtigheid zal zijn (zie bijv. 1 Kor. 15).

 

Het eerste Paasfeest ging gepaard met de verkondiging van dit glorieuze moment: engelen verkondigden de verrijzenis van Christus aan rouwende gelovigen (Marcus 16). Verkondigen wij vandaag nog de betekenis van Pasen, het machtigste moment uit onze wereldgeschiedenis?