Als goede evangelicaal heb ik vaak onderwijs gehad over Mattheus 28:18,19, ook wel bekend als het zendingsbevel of ‘the Great Commission’. Eerlijk gezegd vond ik dit altijd overweldigende verzen. Ik zag mezelf niet als zendeling naar Verweggistan en die ‘alle volken’ was ook al niet min.

De eerste die mijn idee over deze verzen veranderde was Vinoth Ramachandra in zijn boek ‘The Message of Mission’. Hij geeft niet enkel uitleg bij de ontstaansgeschiedenis van de term ‘Great Commission’, hij laat ook zien dat er in het oorspronkelijke Grieks slechts 1 imperatief staat, nl. ‘discipel’ (mocht discipelen in het Nederlands een werkwoord zijn, dan zou dit de imperatief zijn, lijkt mij). De ‘ga’ die veelal in onze vertalingen staat is geen imperatief, maar moet eerder vertaald worden als ‘terwijl je gaat/terwijl je onderweg bent’. Ik moet dus geen zendeling worden naar Verweggistan (tenzij God je hiertoe roept natuurlijk), ik kan aan Gods opdracht gehoor geven, wanneer ik in eigen land blijf, zelfs wanneer ik oud ben of een beperking heb en niet meer kan ‘gaan’.

Onlangs kreeg ik opnieuw input die mijn kijk op deze verzen veranderde. Namelijk toen ik de Lausanne Advance Paper las, getiteld ‘World Evangelization in the 21ste Century: Prioritizing the Essential Elements of the Great Commission’ (http://conversation.lausanne.org/en/conversations/detail/10522). De schrijven, Paul Eshleman is in staat om deze opdracht breed en degelijk uit te leggen vanuit verschillende Bijbelgedeelten en dus niet enkel vanuit Mattheus 28, geeft zeer goed weer wat reeds verwezenlijkt is en maakt ten slotte ook duidelijk wat momenteel de prioriteiten zouden moeten zijn om deze opdracht te vervullen. Naast de gebruikelijke zaken zoals Bijbelvertalingen, Evangelisatie en Kerkplanting, heeft hij ook heel veel aandacht voor ‘Oral Learners’. Volgens onderzoek leert 2/3 van de wereldbevolking het liefst dmv gezegden, muziek, poëzie en voornamelijk door verhalen. Zelfs in landen waar veel media beschikbaar is, blijkt dit het geval. In landen zoals België krijgen veel mensen hun informatie door film, radio, televisie en internet. En toch blijven we in veel van onze evangelisatie, discipelschap, zending, … hameren op het geschreven woord, dit terwijl meer en meer jongeren ‘zweren’ nooit meer een boek vast te pakken als het niet verplicht is.

Dit is maar één van de vele boeiende aspecten die dit artikel aanhaalt in het licht van de zendingsopdracht. De data, de grafieken en de voorgestelde prioriteiten maakten voor mij deze overweldigende opdracht alvast veel tastbaarder en behapbaarder. Misschien moet jij het ook eens lezen en zien waar jij toe geroepen wordt of zie het grootser: waar word je Ichtusgroep dit jaar toe geroepen?