Ben je soms ook zo moe van de verdacht naar eenheidsworst stinkende, saaie poprock die ons als “worship” voor de voeten wordt geworpen? Ik wel, namelijk. Ik hou van muzikanten die het experiment durven opzoeken en van tekstschrijvers die een bredere kijk hebben dan “ik en mijn lieve God, die zo goed voor mij zorgt.” Verrassend genoeg kom ik daarin teleurstellend weinig aan mijn trekken, toch binnen wat traditioneel als “christelijke” muziek zou worden gecategoriseerd.

Maar om de zoveel tijd wordt ik verrast. Eén van de zeldzame cd’s die dat gelukt is, luistert naar de naam The Divine Liturgy of the Wretched Exiles.

Een paar jaar terug was ik op een concert van Psalters, helaas erg kortstondig. Desondanks had ik genoeg podiumenergie gezien om mijn interesse te wekken en, o wonder, al over het wijde web navigerend ontdekte ik dat hun cd gratis voor download beschikbaar is.

Psalters brengen iets dat navigeert tussen freakfolk, klezmer en andere ethnische invloeden. Bijzonder ingetogen geluidstapijten worden afgewisseld met opzwepende oerritmes, soms binnen één en hetzelfde nummer. Ook tekstueel tonen Psalters zich van vele markten thuis: ze bewerken traditionele teksten, zoals gewoon Psalmen – moet natuurlijk wel, met hun naam – en het Onze Vader, maar raken ook aan onderwerpen als sociale en politieke rechtvaardigheid, zorg voor de gebrokenen en milieubewustzijn.

Dat balt zich allemaal samen tot een voortreffelijk album, dat probleemloos de vergelijking met professionelere genregenoten doorstaat - voor zover die er echt zijn. De muziek laat zich geen enkel moment vangen in saaie, voorgekauwde procédés; er loert altijd wel weer een verrassend instrument of ritme om de hoek. Ik kan weinig meer doen dan deze cd – of download, strikt genomen – met klem aan te raden.

Het album is niet beschikbaar op zijn klassieke link – uitverkocht, al zie ik niet in hoe dat in zijn werk gaat met gratis downloads – dus heb ik het even geüpload en ja, dat is legaal. Hierheen.